30 października

Ég á nú sanna vini, en þá átti ég ekki áður. Varla er hægt að kalla drykkjufélaga mína sanna vini, þótt við virtumst vera bestu félagar þegar við vorum fullir. Hugmyndir mínar um vináttu hafa breyst. Vinir eru ekki lengur þeir sem ég get haft gagn eða gaman af. Nú skilja vinir mínir mig og ég þá, við veitum hverjir öðrum gagnkvæma hjálp til betra lífs. Ég hef lært að sitja ekki og bíða þess átekta að ég eignist vini, heldur geng ég til móts við þá og þeir til móts við mig, frjálslega og í einlægni. Hefur vinátta fengið nýja merkingu fyrir mig?

Allt bíður síns tíma. Við eigum að læra að bíða rétta augnabliksins þolinmóð. Förum varlega. Við sóum orku okkar í að reyna að eignast hlutina áður en við erum reiðubúin, áður en við höfum áunnið okkur rétt til þeirra. Við þurfum að tileinka okkur þann mikla lærdóm að bíða þolinmóð. Því megum við trúa, að allt okkar líf er undirbúningur að einhverju betra, þegar við höfum áunnið okkur rétt til þess. Við megum trúa því, að Guð hefur ætlun með lífi okkar og að þessi ætlun kemur í ljós í fyllingu tímans.