31 października

Ég á nú meiri frið og fullnægju. Lífið er komið í réttar skorður. Hlutarnir í ráðmyndinni eru komnir á sinn stað. Lífið er heilt og óskert. Vindar kringumstæðna og duttlunga feykja mér ekki lengur út og suður. Ég er ekki lengur eins og skrælnað laufblað sem vindurinn feykir út í buskann. Ég hef fundið mér athvarf, minn eigin stað. Ég er ánægður. Ég óska ekki af handahófi þess sem ég á ekki kost á. Ég á til „æðruleysi til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt, kjark til að breyta því sem ég get breytt, og vit til að greina þar á milli“. Hef ég orðið ánægður í AA?

Öll eigum við innri vitund sem ber Guði vitni, innri rödd, sem talar til hjartans. Hún talar til okkar í einrúmi, hvers og eins, á stund kyrrlátrar íhugunar. Hún er eins og lampi fóta okkar og ljós á vegum okkar. Við getum teygt okkur út í myrkrið og snert hönd Guðs í anda. Í AA-bókinni segir svo: „Djúpt í sál hvers karls, konu og barns býr hugmyndin um Guð í frumgerð sinni. Við fundum hinn mikla raunveruleika djúpt innra með okkur. Og þegar við fundum hann, breyttist afstaða okkar til lífsins“.